21/2/21

ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΊΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ - ¨ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ¨ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ – ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΙΟΣ ΤΩΡΑ

 ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΊΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ - ¨ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ¨ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ – ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΙΟΣ ΤΩΡΑ

 

Συμπληρώνεται σχεδόν ένας χρόνος που ο covid 19  έκανε την εμφάνιση του και στην χώρα μας . Οι  «ειδικοί» χαρακτήρισαν τον covid 19 πανδημία, το λοκ ντάουν “ακορντεόν”  ήρθε στην ζωή μας, το “μένουμε στο σπίτι – μένουμε ασφαλείς“ και η “ατομική ευθύνη”  (μάσκες, τζελ, πλύσιμο χεριών, κοινωνική απόσταση) έγινε σλόγκαν “νίκης” κατά της πανδημίας. Ελπίδα για την “μάχη” με τον “φονικό ιό” έφερε το εμβόλιο και το σχέδιο “ελευθερία”.

Μέσα σε αυτόν τον χρόνο η ταχυμεταφορά λειτούργησε κανονικά με απόφαση – εντολή της πολιτείας, έτσι ώστε να σιγοντάρει το ηλεκτρονικό εμπόριο, γιατί ακόμα και σε μια υγειονομική κρίση ,πάντα θα υπάρχει περιθώριο κέρδους από κάποια αφεντικά.

Αν και αντιφατικό από την μια να μας λένε να μείνουμε στο σπίτι για να είμαστε ασφαλείς ,την ίδια ώρα να μπορούμε να βάλουμε στο σπίτι τον υπάλληλο διανομέα που έχει περάσει και από δεκάδες άλλα σπίτια, η λειτουργία των εταιριών Ταχυμεταφοράς-Ταχυδρόμησης έφερε μια αίσθηση  εικονικής ελευθερίας, ψυχαγωγίας (καταναλώνω άρα υπάρχω) στους πολίτες–πελάτες από τα συνεχόμενα λοκ ντάουν.

Η λειτουργία της ταχυμεταφοράς  -σαν ο μόνος ενδιάμεσος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον έμπορα και πελάτη- είχε σαν αποτελέσματα την αύξηση του όγκου εργασίας, αυτό με την σειρά του έφερε την παραπάνω  εντατικοποίηση των εργαζομένων που έτσι και αλλιώς υπήρχε, παράλληλα συνέβαλε και στην ανεργία στο κλάδο των εμποροϋπαλλήλων. 

Αλήθεια αναρωτιόμαστε, τι θα γινόταν εάν οι εργαζόμενοι στην ταχυμεταφορά αλλά και σε άλλους κλάδους που εργάζονται μέσα στην πανδημία  δήλωναν–δηλώσουν “ατομική ευθύνη”, για μια πανδημία που δεν φέρνουν υπαιτιότητα και δεν πάνε στην εργασία τους  απαιτώντας καμία χασούρα στον μισθό τους και στην άδεια τους;; 

Απόφαση – εντολή  που αγκάλιασαν και προώθησαν συνδικαλιστές και εργαζόμενοι στην πλειοψηφία τους  στον  κλάδο  μας  και το λέμε γιατί δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από το να βγάλουν κείμενα που ζητούσαν να παρθούν μέτρα από τα αφεντικά, κείμενα που έβαζαν όρους όπως “προσωπικό ασφαλείας” για την μεταφορά φαρμάκων και ευπαθών προϊόντων.

Να τονίσουμε ότι εδώ και έναν χρόνο ο ιδιωτικός τομέας  εντάσσεται πλήρως κάτω από της εντολές–αποφάσεις του υπουργείου υγείας και όχι του υπουργείου εργασίας και η ΣΕΠΕ απλά λειτουργεί  ως ελεγκτής το αν οι εργαζόμενοι φοράνε μάσκα και όχι αν εφαρμόζουν τα υποτιθέμενα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας τα αφεντικά.

Η ταχυμεταφορά  γενικά στο σύνολο της, σε όλες τις ειδικότητες που την απαρτίζουν όπως έχουμε αναφέρει ξανά και ξανά, είχε ήδη προβλήματα και ιδιαιτερότητες  ως προς τον τρόπο λειτουργίας της και την καθιστούν επάγγελμα δύσκολο και κάποιες φορές επικίνδυνο πολύ πριν την εμφάνιση του covid 19.

Για να μην αναφέρουμε αναλυτικά, θα πούμε πως η δυσκολία και η επικινδυνότητα αυτή οφείλεται στην ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΊΗΣΗ. Καθημερινά όλοι οι εργαζόμενοι – εργαζόμενες, όλων των ειδικοτήτων, είτε εργάζονται εσωτερικά ( εξυπηρέτηση πελατών – τηλεφωνικό κέντρο , εξαγωγή – εισαγωγή ταχυδρομικών αντικειμένων  στο κέντρο διαλογής , διοικητικές και οικονομικές  υπηρεσίες), είτε εξωτερικά - στον δρόμο (ταχυδιανομέας με δίκυκλο, οδηγός αυτοκινήτου, εισπράκτορας), καλούνται να αντιμετωπίσουν τον ΧΡΟΝΟ, χρόνο που διαφημίζουν τα αφεντικά ώστε να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί, με αποτέλεσμα το εργασιακό «οκτάωρο» να είναι γεμάτο ένταση , πίεση και άγχος  που μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα  υγείας ,  από μικρά έως σοβαρά εργατικά ατυχήματα. Ειδικά στους ταχυδιανομείς με δίκυκλο είναι σχεδόν καθημερινά τα μικροατυχήματα και κάποιες φορές πολύ σοβαρά και θανατηφόρα, αυτός είναι και ο λόγος που λέμε ότι κανένα Μέτρο  Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) δεν είναι αρκετό για την διασφάλιση της ζωής μας όσο θα υπάρχει ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ.

Όλα όσα αναφέραμε παραπάνω ήρθαν να πολλαπλασιαστούν στην εποχή της πανδημίας και δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε με “ατομική ευθύνη”.

Εμείς δεν αρνούμαστε την ύπαρξη του covid19, ωστόσο δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι τα μέτρα “προστασίας” σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ και που υποτίθεται τηρούν πιστά τα αφεντικά στους χώρους εργασίας είναι αυτά που θα σώσουν την κατάσταση για το καλό μας  και το καλό της κοινότητας. Τώρα αν θεωρηθεί  λαθεμένη η άποψη  μας,  ας μας πουν αυτοί που ξέρουν, ενδεικτικά  πως ένας διανομέας μπορεί να φοράει σωστά την μάσκα ακόμα και στην περίπτωση που του έχουν δείξει οι ειδικοί (που δεν έχει γίνει ούτε αυτό έτσι κα αλλιώς), κάτω από το κράνος, πως μπορεί να οδηγεί φορώντας και τα δύο, πόσες μάσκες πρέπει να έχει μέσα στο δρομολόγιο του για τις δεκάδες αποστολές,  που θα βρίσκει νερό να πλένει τα χέρια του. Ας μας πουν πόσο εύκολο είναι οι συνάδελφοι στους εσωτερικούς χώρους και με όλα αυτά ταχυδρομικά αντικείμενα αλλά και τα έγγραφα διεκπεραίωσης των εργασιών και  με πελάτες σε συνεχή ροή  και επαφή  σε κλειστούς χώρους  δεν είναι ανά πάσα στιγμή ευάλωτοι.   

Τέλος πόσοι από τους εργαζόμενους γενικότερα   είναι εξασφαλισμένοι για την υγεία τους  ερχόμενοι στην εργασία τους καθημερινά με τα ΜΜΜ ο ένας πάνω στον άλλον.    

Εμείς θα πάρουμε την ευθύνη και θα πούμε όλα αυτά που θα έπρεπε  να έχουν πει ήδη τα σωματεία του κλάδου  ακόμα και μέχρι σήμερα,  σε συνέχεια της ανακοίνωσης μας του Μάρτη του 2020.

Τα όποια υγειονομικά  μέτρα σε ένα εργασιακό περιβάλλον είναι τόσο σαθρά  όσο και η μετάλλαξη του covid 19, ας θυμηθούμε ότι όταν άρχισε η πανδημία - και όπως αναφέρουμε και στην ανακοίνωση μας τον Μάρτη του 2020- η μάσκα όχι μόνο δεν προστάτευε αλλά ίσως να έκανε και κακό, φτάσαμε στο σήμερα και οι ειδικοί να μιλάνε  για διπλή μάσκα σε χώρους που ¨αναγκαστικά ¨υπάρχει συγχρωτισμός.

Έχουμε λοιπόν  μια ίωση που η επιστημονική  κοινότητα την κυνηγάει και ότι μέτρα λαμβάνονται είναι καθορισμένα από την ίδια την ίωση ,  αυτά τα μέτρα στους εργασιακούς χώρους όχι μόνο προστασία προσδίδουν αλλά ούτε την αίσθηση αυτής στους εργαζόμενους , τα μέτρα μέσα στην πανδημία  λειτουργούν μόνο για την συνέχιση  της παραγωγής, το κέρδος και την αποποίηση των ευθυνών των αφεντικών και του κράτους σε περίπτωση της όποιας μόλυνσης στους εργασιακούς χώρους, αυτά τα μέτρα ήρθαν για να μείνουν όπως και το ηλεκτρονικό εμπόριο.

Για να έρθουμε στην σημερινή πραγματικότητα όπως διαβάζουμε από ανακοινώσεις -καταγγελίες σωματείων για κρούσματα στον κλάδο μας και είναι αυτά που ξέρουμε, αναρωτιόμαστε πόσα είναι αυτά που δεν ξέρουμε, που δεν μάθαμε ποτέ, πόσοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες  που μπορεί να ήταν ασυμπτωματικοί -ες ή να νόσησαν πολύ ελαφριά και να συνέχισαν στην εργασία τους με τον φόβο της ενδεχόμενης απόλυσης τους.

Ακόμα και τώρα που ο ιός χτύπησε την πόρτα μας, παρατηρούμε την ίδια στάση των εργατοπατέρων των σωματείων του κλάδου.

Όσο για αυτούς τους πολιτικάντηδες σαλτιμπάγκους εργατοπατέρες της πρώτης φοράς «αριστερά», που μιλάνε για προτεραιότητα  εμβολιασμού των εργαζομένων στην ταχυμεταφορά, να τους απαντήσουμε ότι οι εργάτες ούτε ήρωες είναι  για να κερδίζουν  τα αφεντικά, ούτε οι αγελάδες που τις εμβολιάζουν οι παραγωγοί στις φάρμες για να είναι υγιείς και να παράγουν γάλα. Σε λίγο θα μας πουν πως  θα μας βάλουν και ταυτότητα πιστοποιητικού  υγείας  στο αυτί μας, κάτι που ούτε τα αφεντικά δεν λένε ανοικτά!!!

Δεν μπορούμε να μην κάνουμε αναφορά για την ανακοίνωση που έβγαλε κλαδικό ταξικό κατ' όνομα σωματείο ,που λίγο πολύ μας προτείνει για δημιουργία επιτροπών εργαζομένων  υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς ,που θα μαθαίνουν την κατάσταση των κρουσμάτων και θα ενημερώνει τα άλλα τμήματα που υπάρχουν εργαζόμενοι. Με λίγα λόγια εκεί που μας φόρτωσαν με το ζόρι την “ατομική ευθύνη” , να την αναβαθμίσουμε από μόνοι μας, να την κάνουμε συλλογική για να παραμείνουμε υγιείς για τα κέρδη των αφεντικών ,για να έχουμε και εμείς “ψωμάκι”…

Δεν είναι τυχαίο τελικά με αυτά  που λένε και δεν λένε τα σωματεία του κλάδου και όχι μόνο, ότι η ατομική ευθύνη είναι εξίσου η ίδια στο εργασιακό ωράριο αλλά και έξω από αυτό…

 εκεί  δηλαδή που ο εργαζόμενος δεν νιώθει να καταπιέζεται  όπως έγραψε και ο Καρλ Μαρξ.

Σε όλο τα παραπάνω  (του πριν covid 19 εποχή, του τώρα και τις μετά  covid 19 εποχής) τα ΔΣ των σωματείων  του κλάδου  καλό θα είναι να σταματήσουν να φέρονται σαν ειδησεογραφικά γραφεία που δίνουν γραμμές - χρησμούς στους εργαζόμενους για επιτροπές μέσα στους χώρους εργασίας  με την φαινομενική απλότητα του εγχειρήματος και  οδηγίες συμμόρφωσης για την τήρηση των υπάρχων  μέτρων, αλλά και αυτών που βάζουν ως προτεραιότητα να γίνουν  και  ως άλλες Πυθίες να βγάζουν τον ¨εαυτό ¨τους   απ'  έξω .

Όλους αυτούς λοιπόν, που είτε ανά σωματείο, είτε ως συντονισμός σωματείων ο καθένας με τις εκπτώσεις του  (για εμάς σούπα), αν δεν πρέπει να τους χαρακτηρίσουμε ως επικίνδυνους, που πίσω από κλειστές πόρτες των σωματείων τους και όλοι τους μαζί αριθμητικά δεν ξεπερνούν τα 30-40-50 άτομα, ως αυτόκλητοι σωτήρες μιλάνε για “ΚΛΑΔΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ” χωρίς να έχουν κατεβάσει ολοκληρωμένη  την πρόταση τους, στις γενικές συνελεύσεις , στους συνάδελφους στους χώρους εργασίας, έστω μέσω του διαδικτύου Το μόνο που μπορούμε να τους προσδώσουμε είναι ότι είναι μακριά από την πραγματικότητα.

Καλό θα ναι να δουν την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο και να μείνουν μακριά από μικροπολιτικά οφέλη, από προσωπικές φιλοδοξίες, με την συμμετοχή τους- για 
αυτούς ίσως ιστορική καμπή στον κλάδο-  από την υπογραφή ΚΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ που μόνο τα αφεντικά θα ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ.

 

Η πρόταση μας ως συνέχεια αυτής του Μάρτη του 2020 σε αυτή την κινεζοποίηση που φέρνει  ένταση της εντατικοποίησης, είναι τα σωματεία (επιχειρησιακά και κλαδικά ) να καλέσουν Γενικές Συνελεύσεις (ελπίζουμε να μην επικαλεστούν πως αυτά δεν γίνονται μέσα στην πανδημία) και  να παρθούν αποφάσεις για ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ και προγραμματισμός και προπαγάνδιση στον κόσμο της εργασίας για ΑΠΕΡΓΙΑ με την κατάθεση του αντεργατικού νομοσχεδίου και τι φέρνει αυτό.

 

 

…ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΞΑΝΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ.

                                                                                                      

Ο αγώνας συνεχίζεται…

 

                                                                                                      Αθήνα 21 Φλεβάρη 2021

 

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στην ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ – ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΗ 

Read More »

18/2/21

…ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΞΑΝΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ.


 

Read More »

16/1/21

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ ΑΝ ΕΙΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

 

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ ΑΝ ΕΙΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

Συνάδελφοι –συναδέλφισσες

Στις 4 Γενάρη συνάδελφος που εργάζεται στο κατάστημα  της  Γενικής Ταχυδρομικής στα Γλυκά Νερά δέχτηκε τραμπουκισμό από τον ¨προϊστάμενο ¨ του καταστήματος, το αποτέλεσμα ήταν ο συνάδελφος να πάει στο ΚΑΤ με σπασμένη την μύτη . Προφανώς κάθε μορφής τραμπουκισμός και για οποιοδήποτε λόγο  που δέχεται εργαζόμενος από αφεντικό , προϊστάμενο και τα τσιράκια τους , δεν μπορεί να είναι ανεκτός και θα πρέπει να υπάρχει άμεση αντίδραση  από τους συναδέλφους του που εργάζονται  στον ίδιο χώρο, από τα σωματεία του κλάδου ,αλλά και όλης της εργατικής τάξης.

Αντί αυτού  όλες αυτές τις μέρες βλέπουμε –παρακολουθούμε στρογγυλεμένες ανακοινώσεις «καταγγελίας» για το γεγονός από τα σωματεία του κλάδου της ταχυμεταφοράς , δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών  οργανώσεων, μέχρι  τον Σκουρλέτη  και  την ΓΣΕΕ. Ανακοινώσεις  με «αγωνιστικές» κορώνες που έχουν σκοπό να δικαιολογήσουν  την ανυπαρξία τους, για όλες  τις αποφάσεις που έχουν πάρει συνειδητά  βάζοντας πλάτη στα αφεντικά  για σημαντικές αλλαγές που πραγματοποίησαν στην  ταχυμεταφορά τα τελευταία 20 χρόνια ΤΟΥΛΆΧΙΣΤΟΝ.

Εργατοπατερίστικες  φανφάρες  που επικεντρώνονται στη χρονική συγκυρία  που βιώνουμε μέσα στην πανδημία του κορωναϊού, προφανώς όχι τυχαία, είναι επιλογή τους να δείξουν την εικόνα έτσι. Θέλουν  να παρουσιάσουν μια εικόνα που φταίνε οι συνθήκες, που είναι αποτέλεσμα της πανδημίας και του αυξημένου όγκου αποστολών λόγω του ηλεκτρονικού εμπορίου ,   λες και  πριν από αυτή  όλα τα είχαν  λυμένα για τον κλάδο και γενικότερα για την εργατική τάξη.

Η πραγματική εικόνα  είναι πιο σκληρή,  πολύ περισσότερο στα καταστήματα των μεγάλων εταιριών ταχυμεταφοράς - ταχυδρόμησης, τα δήθεν  «franchise» -  γαλέρες για τους συναδέλφους  που αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενοι β κατηγορίας. Τα αφεντικά εκεί, οι αχυράνθρωποι των μεγάλων αφεντικών, δεν περίμεναν την πανδημία για τις αυθαιρεσίες τους, απλήρωτη και μαύρη εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, απλήρωτα Σάββατα, χαμηλοί μισθοί που υπολείπονται κατά πολύ από εκείνους των κεντρικών, μισθοί με κουπόνια, άδειες που δεν δίνονται όπως προβλέπεται. Παρόμοιες και οι συνθήκες και για τους συνάδελφους που εργάζονται στα κεντρικά των εταιριών  με συμβάσεις ορισμένου χρόνου  μέσω δουλεμπορικών-εργολαβικών  εταιριών. Κοινά όλων των εργαζομένων στην ταχυμεταφορά ανεξάρτητα αν είναι μεγάλη ή μικρή εταιρία που εργάζονται, είναι  τα ελλιπή ως και ανύπαρκτα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας  και  η εντατικοποίηση της εργασίας που είναι και ο σημαντικότερος λόγος για τα εργατικά ατυχήματα.

Μιλάνε στις ανακοινώσεις τους  και για διεκδικήσεις , ας μας πούνε λοιπόν ποιες είναι αυτές , φτάνει κάποιος να δει  τις ΣΣΕ που υπάρχουν στον κλάδο  , καθηλωμένες τόσα χρόνια  , χωρίς πραγματικές απολαβές σε θεσμικό , οικονομικό επίπεδο όπως και σε θέματα υγείας και ασφάλειας .  Στην καλύτερη αυτών κουπόνια πέρα του μισθού  με ρήτρες  που το αφεντικό όποια ώρα θέλει τις καταργεί ή δεν τις ανανεώνει. ΣΣΕ που αναφέρουν την μείωση του χρόνου  της σύμβασης  ορισμένου χρόνου σε αορίστου πέρα του νόμου , που όσο και ρεαλιστικό να ακούγεται κάνει πλάτη σε αυτή την μορφή εργασίας και στα αφεντικά που την προωθούν. Όποτε αυτοί που στις ανακοινώσεις τους  ¨σήμερα¨   μιλάνε και αυτοί που συμφωνούν  για την κατάργηση της ορισμένου χρόνου εργασίας θα ήταν τιμιότερο να πουν πως ζητάνε μείωση και όχι κατάργηση αυτής . Μας μιλάνε μέσα από τις ανακοινώσεις τους  για εκδικητικές απολύσεις συνδικαλιστών και μελών σωματείων , χωρίς να κάνουν το παραμικρό, με παρεμβάσεις μέσα από ανοιχτό κάλεσμα ώστε να  παρθούν πίσω .

Μιλάνε για τα δήθεν «franchise»(όρος που δεν υπάρχει πουθενά στον κανονισμό της ΕΕΤΤ), την ώρα που ζητάνε ρήτρες από τις «μητρικές», δηλαδή αναγνωρίζοντας τα ως τέτοια. Τώρα εμείς θα ρωτήσουμε που ήταν όλοι αυτοί όταν τα αφεντικά άλλαζαν το εργασιακό τοπίο με μόνο σκοπό το κέρδος τους, τι έκαναν όταν τα αφεντικά  υλοποιούσαν το επιχειρηματικό σχέδιο τους,  βγήκαν στα κεραμίδια ή έβαλαν πλάτη με τη  συνειδητή παραπληροφόρηση προς τους εργαζόμενους  λέγοντας “σε αυτά τα καταστήματα θα ισχύει ότι και στις «μητρικές»”;

Ακόμα και να δεχτούμε ότι δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι ώστε να μη συμβεί αυτό ,γιατί δεν άλλαξαν τα καταστατικά των σωματείων ώστε να μπορούν να καλύψουν και αυτούς τους εργαζόμενους, να μπορούν να υπογράφουν ΣΣΕ για όλους που εργάζονται κάτω από την ίδια ταμπέλα;; Τελικά  μήπως ήξεραν  τι θα συμβεί, μήπως ήταν και όρος για να υπάρξουν συλλογικές συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς στα κεντρικά;; Ρητορικά βέβαια το ερωτήματα μας, για τα συγκεκριμένα  καταστήματα των εταιριών ταχυμεταφοράς επιλέχθηκαν πρώην υπάλληλοι προϊστάμενοι και στελέχη σε ρόλο ελεύθερου επαγγελματία – ΑΧΥΡΑΝΘΡΩΠΟΙ και να δημιουργήσουν καθεστώς  εργασιακής γαλέρας . Εμείς σαν σχήμα αν λαθεύουμε να μας πουν τι έγινε και τι πραγματικά έκαναν;

Για όλα τα παραπάνω που «καταγγέλλουν»  οι εργατοπατέρες του κλάδου χρησιμοποιώντας την όποια χρονική συγκυρία ώστε να  αποσυμπιέσουν την αγανάκτηση των συναδέλφων και να φανούν πως έχουν ρόλο και αδίκως τους λέμε εργοδοτικούς και δοτικούς στα αφεντικά. Για να δώσουν το στίγμα στα κομματικά τους και ιδεολογικά τους  επιτελεία πως είναι παρών στις εξελίξεις, είτε μέσα στα συνέδρια των δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων. Όποιος και να ΄ναι ο λόγος  η επόμενη μέρα δεν αλλάζει για τους εργαζόμενους   του κλάδου. Η γνωστή καραμέλα των εργατοπατέρων ¨και τι να κάνουμε , ο νόμος είναι αυτός¨ τους αφαιρεί το δικαίωμα ακόμα και να  μιλάνε για διεκδικήσεις .

Με αυτή την πραγματικότητα  όμως  κατάφεραν να σφηνώσουν στην συνείδηση του εργαζόμενου  το γνωστό ¨δουλίτσα να υπάρχει¨ και ¨μακριά από μένα ¨ .
Σήμερα και μετά από όλα αυτά με ηττημένη την εργατική τάξη, έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης οι υποταγμένοι εργατοπατέρες της ανάθεσης ,αλλά και οι εργαζόμενοι που άκουγαν και ακούνε  μεγάλα λόγια που χαϊδεύουν τα αυτιά τους ή ακόμα χειρότερα εργαζόμενοι  που αδιαφορούν.

Πέρα από τον κλάδο μας γιατί έχει και αυτό την σημασία του,  μετράμε πάνω από ένα   εκατομμύριο ανέργων που αποτελεί ισχυρό όπλο των αφεντικών ώστε η εκμετάλλευση των εργαζομένων να έχει γίνει κανόνας. Η απειλή της απόλυσης αναγκάζει πολλούς  εργαζόμενους να δέχονται οποιαδήποτε αλλαγή στις εργασιακές τους σχέσεις (μειώσεις μισθών, εκ περιτροπής απασχόληση  μερική απασχόληση, υπερεργασία).

Στη γραμμή των αφεντικών και οι  κυβερνήσεις  δεξιές , «σοσιαλιστικές» και «αριστερές» που σπεύδουν κάθε φορά την αυθαιρεσία να την κάνουν νόμο.

Σίγουρα σε όλα τα παραπάνω που ειπώθηκαν, θα βρούμε πολλούς εργατοπατέρες που έχουν καθολικές ευθύνες για το πώς φτάσαμε ως εδώ και τώρα σηκώνουν την σημαία της επανάστασης  .  Και ας πάμε και στα ¨σημερινά¨ στα χρόνια του κορωναϊού,  που έχουν γραφτεί πολλά και από πολλούς. Εμείς έχουμε αναφέρει επανειλημμένα  στα γραπτά μας πως το επάγγελμα της  ταχυμεταφοράς είναι επικίνδυνο από μόνο του, η υγειονομική ¨κρίση¨  το έχει κάνει  ακόμα χειρότερο..

Το σχήμα μας από τις 13 Μάρτη 2020  ήταν ξεκάθαρο με την ανακοίνωση του, όλα τα μέτρα προστασίας σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ ,  γάντια , μάσκες , αποστάσεις κατά την παράδοση και την παραλαβή ταχυδρομικών αντικειμένων, στη καλύτερη μόνο ημίμετρα μπορεί κάποιος να τα χαρακτηρίσει. Η  πρόταση μας στα σωματεία του κλάδου  ήταν να απαιτήσουν η ταχυμεταφορά να μην λειτουργήσει και να μην πειραχτούν άδειες και μισθοί.

Αν κάποιος  διαβάζει αυτές τις αράδες καλό θα είναι να αναλογιστεί γιατί μέσα σε αυτή την χρονική περίοδο αυτής της¨ κρίσης¨, που εξακολουθούν τα αφεντικά να κερδίζουν, δεν βγήκε ούτε μια τετράωρη στάση εργασίας, από τα αντιπροσωπευτικά  θεσμικά όργανα των εργαζομένων του κλάδου.

Ας μιλήσουμε καλύτερα  για αυτά  που δεν έγιναν  από τα σωματεία του κλάδου,  για  μια στοιχειώδη οργάνωση για την ίδια την ζωή μας και στις εργασιακές μας ώρες,   καθώς είναι κουτό στην καλύτερη να μιλάμε πως αυτό θα μπορούσαν να το κάνουν τα αφεντικά για εμάς τους  εργαζόμενους.

Προφανώς αυτή η υγειονομική ¨κρίση¨ δεν μας χτύπησε  όλους το ίδιο , αφεντικά και εργαζόμενους .  Όσο  για την πολιτεία ήταν ο γνήσιος εκφραστής των αφεντικών , η φράση ¨η ταχυμεταφορά πρέπει να δουλέψει για να κινηθεί το ηλεκτρονικό εμπόριο¨ δεν αφήνει αμφιβολία  για την τοποθέτηση μας.

Αυτό το εργασιακό τοπίο υπάρχει αναμφισβήτητα  και για το τι κάνουν και τι δεν κάνουν τα σωματεία του κλάδου, εμείς με την σειρά μας να πούμε πως αφεντικά και εργατοπατέρες  στήριζαν την δήθεν  εύρυθμη  λειτουργία  της αγοράς , δηλαδή την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής του εργαζόμενου στο εργασιακό του ωράριο.

Τους  δήθεν ¨ήρωες¨ της ταχυμεταφοράς όλων των ειδικοτήτων και όχι μόνο των συναδέλφων διανομέων τώρα τους βρίζουν και τους δέρνουν . Ο δήθεν βραχίονας κοινωνικής δικτύωσης  και παροχής έργου από την ταχυμεταφορά  είναι μια μπαρούφα  που μόνο τους από πάνω ωφέλησε ώστε να διαχειριστούν τον πληθυσμό   από τα συνεχόμενα lock down. Βοηθώντας έτσι το κράτος να μοιράζει  καταστολή  και αντεργατικούς νόμους.  Προφανώς και όλο αυτό δίνει πάτημα στους εμπόρους να στέλνουν στα σπίτια τους  συναδέλφους εμποροϋπάλληλους με επιδόματα  πείνας , και αυξάνοντας τα κέρδη τους  μπαίνοντας στο ηλεκτρονικό εμπόριο.

Εύκολα  λοιπόν μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί τα αφεντικά δεν μας υπολογίζουν , και δεν μπαίνουν καν στον κόπο μιας φανφαριακής  διεκδίκησης που ζητούν τα σωματεία (ΤΟΥΣ) . Και για αυτούς που απορούν , ξαφνιάστηκαν και συνεχίζουν να ξαφνιάζονται με την εισαγωγή των εταιριών ταχυμεταφοράς στις πληττόμενες  επιχειρήσεις  ακόμα και μετά από τα κέρδη που τους φέρνουν  τα  lock down, να τους απαντήσουμε ,  ΕΠΕΙΔΗ ΜΠΟΡΟΥΝ.

Είναι ξεκάθαρο για εμάς μέσα στο χρόνο και με την μικρή μας εμπειρία   πως ο καπιταλισμός δεν είναι ανθρώπινος , τα αφεντικά ξεζουμίζουν τους εργάτες, την όποια ¨κρίση¨ την χρησιμοποιούν ως εργαλείο για την  κερδοφορία τους. Μια ευκαιρία να πάρουν την ρεβάνς, να πάρουν πίσω  ότι κέρδισε με αγώνες η εργατική τάξη.

Τώρα αν   συνδικαλιστές  - εργατοπατέρες ,  μέσα σε αυτές τις καταστάσεις με όσα γίνονται μέχρι και σήμερα   με δική τους ευθύνη  θεωρούν ή μπορούν έστω  να μιλούν για κλαδική σύμβαση,  είναι αντιφατικό και άκρως επικίνδυνο για το τι θα συμφωνηθεί σε μια τέτοια κλαδική σύμβαση και ο καθένας ας βάλει με το νου του.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες και με αυτά που έρχονται μέσω  εξελίξεων μέσα στα ΕΛΤΑ –ΕΛΤΑ Ταχυμεταφορές , logistics και εργόσημου στον κλάδο,  επιμένουμε πως τα πράγματα δεν θα είναι και τόσο ρομαντικά και καλύτερα στο μέλλον   όπως έχει ειπωθεί.

Η ΑΠΕΤΤ κάτω από αυτό το πρίσμα κάλεσε σε εργατικό 2ημερο στην ταχυμεταφορά  το περασμένο Σεπτέμβρη  όλα τα σωματεία του κλάδου και το κάλεσμα ήταν ανοιχτό σε όλους τους εργαζομένους και κλάδους. Προφανώς και θέλαμε να έρθουν, να κάνουμε έναν απολογισμό όλων αυτών των χρόνων και παρά τις διαφορές μας να βρούμε μια άκρη. Τίποτα από αυτά δεν έγινε , δυστυχώς τα γεγονότα μας βγάζουν αληθινούς .

Όσο για τον ξυλοδαρμό  του συναδέλφου,  σε όλα αυτά τα κείμενα – ανακοινώσεις  που κυκλοφορούν δεν έχουμε δει να καλούν τα σωματεία σε απεργία . Για να είμαστε  δίκαιοι  ,  πρέπει να πούμε ότι σε όποια κινητοποίηση βγαίνει  το κάλεσμα της δημόσια,  αν πάρουμε απόφαση σαν σχήμα να μην συμμετέχουμε αναφέρουμε τους λόγους για αυτό και έχουμε δικαιωθεί. Είναι προφανές ότι δεν πάμε άκριτα παντού .

Συνάδελφοι  πληρώνουμε την κρίση  και τα αφεντικά γίνονται πιο πλούσια μέρα με την μέρα  ,  ας οργανωθούμε πραγματικά  και ας παλέψουμε ΣΥΛΛΟΓΙΚΆ  για να κερδίσουμε αυτό που θέλουμε και μας αξίζει  , ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ  ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.


  Ο αγώνας συνεχίζεται…

 

                                                                                                   Αθήνα 16 Γενάρη 2021

 


ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στην ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ -ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΗ

Read More »

28/7/20

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΤΗΝ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ - ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΗ ΣΤΙΣ 12 & 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,
συναγωνιστές, συναγωνίστριες,
Σας προσκαλούμε στο εργατικό διήμερο πάνω στον κλάδο της Ταχυμεταφοράς-Ταχυδρόμησης, το οποίο διοργανώνεται από τα κάτω και θα πραγματοποιηθεί στον χώρο της Ανοιχτής Λαϊκής Συνέλευσης Περιστερίου (Δημ. Γούναρη 37, μετρό Άγιος Αντώνιος, Περιστέρι) στις 12 και 13 Σεπτέμβρη μεταξύ 12:00 και 20:00.
Στόχος του διημέρου είναι να συζητηθεί και να καταγραφεί η ιδιαίτερη συγκυρία, στην οποία βρίσκεται ο κλάδος αυτό το διάστημα. Οι θεματικές που θα αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας είναι:
   
1) Σύντομη ιστορική αναδρομή μέχρι σήμερα στον κλάδο.
2) Σχέσεις εργασίας, ειδικότητες, μισθοί, υγεία και ασφάλεια στους χώρους   εργασίας, εργατικά ατυχήματα στον κλάδο.
3) Εντατικοποίηση, υπερεργασία, μαύρη και ανασφάλιστη εργασία στον κλάδο.
4) Τα Σωματεία του κλάδου.
5) Κλαδική Σύμβαση Εργασίας, Επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
6) Η ιδιωτικοποίηση των ΕΛΤΑ και η ίδρυση των 'ΕΛΤΑ Ταχυμεταφορές'. Η άνθιση των εργολαβικών εταιριών, της ενοικίασης εργαζομένων και των δήθεν franchise ως μοντέλο των σχέσεων εργασίας στον κλάδο.
7) Το ηλικιακό προφίλ των εργαζομένων στην Ταχυμεταφορά.
8) Οι «κρίσεις- ευκαιρίες» του Κεφαλαίου και ο αντίκτυπος στον κλάδο σε οικονομικό και θεσμικό επίπεδο.
9) Πανδημία covid-19 και οι αντιδράσεις των συλλογικών οργάνων των εργαζομένων.
10) Το τέλος του πρώτου κύκλου στον κλάδο και η επόμενη μέρα. 

Για εμάς, η κατά το δυνατόν ευρύτερη συμμετοχή, με τοποθετήσεις και προτάσεις, σε αυτή τη συζήτηση είναι όχι μόνο επιθυμητή, αλλά και αναγκαία.

                                                                                       Αθήνα, Ιούλιος 2020




Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία Εργαζομένων στην Ταχυμεταφορά - Ταχυδρόμηση και Συνάδελφοι του κλάδου

Read More »