14/11/21

2η "ΗΜΕΡΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ ΟΑΕΔ" Ο ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

 

2η "ΗΜΕΡΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ ΟΑΕΔ" Ο ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

¨Ο ΟΑΕΔ διοργανώνει τη 2η "ΗΜΕΡΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ ΟΑΕΔ" στην Αθήνα, το Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2021 στο ξενοδοχείο Intercontinental, από τις 10:00 π.μ. έως τις 6:00 μ.μ. με τη συμμετοχή περισσοτέρων από 60 επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε κλάδους όπως βιομηχανίας τροφίμων, μεταφορών-logistics, πληροφορικής, παροχής ιατρικών & νοσηλευτικών υπηρεσιών, τηλεπικοινωνιών, παροχής υπηρεσιών φύλαξης, τεχνικών/κατασκευών, διαφήμισης κ.α. και προσφέρουν πάνω από 2.000 θέσεις εργασίας σε όλη την Αττική, διαφόρων ειδικοτήτων και επιπέδων εξειδίκευσης. Σας καλούμε να προσέλθετε, για να συνομιλήσετε απευθείας με τους εκπροσώπους των επιχειρήσεων.
Η εκδήλωση είναι δωρεάν για όλους, με ελεύθερη είσοδο και χωρίς προκαθορισμένο ραντεβού. Βάσει των υγειονομικών πρωτοκόλλων που ισχύουν, οι προσερχόμενοι θα πρέπει απαραιτήτως να προσκομίσουν πιστοποιητικό εμβολιασμού COVID-19 ή πιστοποιητικό νόσησης εντός του τελευταίου 6μήνου.
Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ.
Η δήλωση ενδιαφέροντος συμμετοχής βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση:  
https://www.eventora.com/el/Events/imera-karieras-oaed
Αυτοματοποιημένο μήνυμα. Παρακαλούμε μην απαντάτε σε αυτό το email.¨


Αυτό είναι το μήνυμα που φτάνει σε εγγεγραμμένους ανέργους.
Τώρα κάποιοι θα το δουν θετικά,  ίσως να πουν  ότι είναι μια καλή κίνηση γιατί θα δουλέψουν κάποιοι άνεργοι, ωστόσο θα πρέπει να δούμε τι ακριβώς σημαίνει  "ΗΜΕΡΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ ΟΑΕΔ" , ποιοι είναι αυτοί οι κλάδοι που προσφέρουν αυτές τις "καριέρες" και ποιες είναι οι επιχειρήσεις.

Read More »

23/10/21

Η σημασία της στάσης εργασίας στην e-food

 

Η σημασία της στάσης εργασίας στην e-food

¨Υπήρχαν και υπάρχουν συνάδελφοι που το ήθελαν αυτό το καθεστώς [του freelancer]  υπάρχουν κάποια «τυράκια» που τους δίνονται. Για παράδειγμα το proud to be efooder, αυτό βγήκε από κάποια «troll» της εταιρείας. Αυτό το καθεστώς εργασίας κατά κύριο λόγο, έτσι όπως το βλέπω εγώ, το θέλουν άνθρωποι που στην πραγματικότητα τους νοιάζει το άμεσο χρήμα, το ρευστό χρήμα τώρα. Δεν κοστολογούν τόσο τον πιθανό κίνδυνο ενός ατυχήματος, και θέλουν να δουλεύουν πολύ γιατί είναι άνθρωποι που έχουν ανάγκη κάποια χρήματα και έχουν βρει αυτό τον τρόπο για να τα βγάλουν. Σε αυτό το καθεστώς θεωρητικά όσο πιο πολύ δουλεύεις, τόσο πιο πολλά χρήματα θα έχεις. Αυτό για παράδειγμα στη Wolt το επιλέγουν κυρίως άνθρωποι που είναι μετανάστες, οι οποίοι έχουν ανάγκη τα χρήματα άμεσα για να τα στείλουν στις οικογένειές τους πίσω στην πατρίδα τους, δεν τους νοιάζει τόσο η ασφάλιση και η συνταξιοδότηση, αφού μπορεί να μην μείνουν καν εδώ.  . Στην πραγματικότητα ένα τέτοιο μοντέλο, για να λειτουργήσει, προϋποθέτει ότι θα υπάρχει ένας πληθυσμός ο οποίος θα είναι ευέλικτος, επισφαλής, εξαθλιωμένος και συνειδησιακά θα έχει απολέσει εργατικά κεκτημένα. Υπάρχει αυτό το κομμάτι, υπάρχει αυτή η εξαθλίωση, υπάρχει αυτός ο κόσμος.¨ 

Από συνέντευξη με διανομέα της e-food στο aftoleksi.gr (30/9/2021) 

 

Δεν συμβαίνει κάθε μέρα κάποιες κινητοποιήσεις να εμπλέκουν μαζικά τους εργαζόμενους μιας επιχείρησης, να οξύνουν τις αντιπαραθέσεις και να τους κατεβάζουν στον δρόμο· πόσο μάλλον να δημοσιοποιούνται ευρέως από κάθε είδους μηντιακό  μέσο και να διεγείρουν τη λεγόμενη «κοινή γνώμη», φτάνοντας μάλιστα και στα έδρανα του κοινοβουλίου. Χρειάζεται να υπάρχει κάτι ιδιαίτερο σε εξέλιξη, κάτι που να μπορεί να ξεπεράσει την μόνιμη κάθε ζητήματος που αφορά τις συνθήκες ζωής του προλεταριάτου και να διαβεί το κατώφλι του θεάματος. Με άλλα λόγια, δεν γίνονται ούτε όλα τα εργατικά ατυχήματα ούτε όλες οι εργατικές κινητοποιήσεις δημόσιο θέμα συζήτησης, όπως στην περίπτωση των διανομέων είτε αυτοί ανήκουν στον κλάδο του επισιτισμού (delivery) είτε στο εμπόριο (εξωτερικές εργασίες) είτε στον κλάδο της ταχυμεταφοράς-ταχυδρόμησης (courier). Πριν, λοιπόν, κάποιος επιχειρήσει να τοποθετηθεί για τα γεγονότα των περασμένων εβδομάδων, χρειάζεται να λάβει υπόψη του αυτή την κοινωνική ιδιαιτερότητα του κλάδου της «ταχυδιανομής»: σε αντίθεση με τη μεγάλη πλειοψηφία των μισθωτών που δουλεύουν μέσα σε κρυμμένα κάτεργα μακριά από τα βλέμματα, οι εργαζόμενοι στις μεταφορές, και ειδικά στις ταχυμεταφορές, καταλαμβάνουν τον δημόσιο χώρο ως αυτό που είναι, ως χύμα εργάτες. Γι’ αυτό και, άθελα τους, τα σώματά τους αποκτούν έντονο συμβολισμό ως κατεξοχήν έκφραση της εργατικής τάξης, ως το δημόσιο πρόσωπο των «κατατρεγμένων». Προσφέρονται για ασκήσεις κοινωνικής ευαισθησίας, με ή χωρίς εισαγωγικά, ακριβώς επειδή φαίνονται.

 Τα φώτα της δημοσιότητας, όμως, διαρκούν λίγο και αν έχουν με κάτι να παλέψουν οι εργαζόμενοι στην «ταχυδιανομή», ξανά και ξανά, είναι το μόνιμο σκοτάδι του κεφαλαίου και της μόνιμης υπογειοποίησης της ζωής τους. Η μετατροπή τους σε μόνιμο αντικείμενο οίκτου αποτελεί απλά την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Αν με κάτι επιχείρησε, καταρχάς, να αναμετρηθεί η μαζική κάθοδος στον δρόμο είναι αυτό το μητροπολιτικό καλούπι, μέσα στο οποίο μπαίνει αναγκαστικά κάθε «ταχυδιανομέας» και το οποίο αναπαράγεται καθημερινά με το που χτυπάει το κουδούνι ενός σπιτιού: χαμογελαστός αποδέκτης του αισθήματος ενοχής του καταναλωτή, μετρημένου σε λεπτά του ευρώ και εξαργυρωμένου ως πουρμπουάρ. Οι εργαζόμενοι υπέδειξαν τα αφεντικά της Delivery Hero ως υπεύθυνα για τα προβλήματά τους και έχουν δίκιο σε αυτό, τι θα συνέβαινε όμως αν η ένταση και το βάθος των κινητοποιήσεων έφτανε μέχρι την πόρτα των πελατών; Αυτών, για τους οποίους γίνονται όλοι οι σχεδιασμοί και οι οποίοι στέκονται δίπλα στα αφεντικά με τα χρήματα στο χέρι;

Μέχρι ποιου βαθμού, όμως, ο κλάδος είναι πελατοκεντρικά οργανωμένος; Από ό,τι φαίνεται, εργαζόμενοι, συνδικάτα, αλλά και η ίδια η εταιρία, ξαφνιάστηκαν από την τροπή που πήραν τα γεγονότα (το ίδιο και εμείς που γράφουμε αυτό το κείμενο) και κινήθηκαν πάνω σε ένα έδαφος που είχε ήδη διαμορφωθεί από τις ταχύτατα εξελισσόμενες καμπάνιες #cancel_efood, #cancelefood, #boycottefoodκαι #boycott_efood[1]. Πρόκειται για ένα κοινωνικό και πολιτικό έδαφος άνευ ιστορικού προηγούμενου για τα δεδομένα του κλάδου και, κατά τα φαινόμενα, για οποιαδήποτε άλλη εργατική κινητοποίηση του παρελθόντος. Με αυτό δεν εννοούμε μόνο τις μαζικές απεγκαταστάσεις του app της εταιρίας από τα κινητά και τις αρνητικές αξιολογήσεις των χρηστών –οι οποίες προωθήθηκαν εύκολα ως μαζικές μορφές ηλεκτρονικής διαμαρτυρίας απ’ όσους είχαν συνείδηση του εαυτού τους ως «ισχύς των social media»– αλλά και τους διαλόγους, τα νοήματα, τα διλήμματα και τις αντιπαραθέσεις που γέμιζαν τον ιδιαίτερο δημόσιο χώρο κατά βάση του Twitter.

 Όλα αυτά, δηλαδή, με τα οποία ερχόντουσαν σε επαφή όλοι οι εργαζόμενοι της εταιρίας τις πρώτες μέρες και αισθάνονταν ότι τους αφορούν άμεσα. Πολλοί πήραν αυτή την κοινωνική πίεση, που ξεκίνησε πέρα και έξω από τα συνδικάτα, τη φίλτραραν ατομικά ή παρεΐστικα και τη μετέφεραν στους προϊσταμένους τους και σε όποιους αναγνωρισμένους συνδικαλιστές βρήκαν μπροστά τους. Στων οποίων τα κλαδικά και ομοιοεπαγγελματικά συνδικάτα δεν συμμετείχαν μέχρι εκείνη την στιγμή, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι στην εταιρία δεν υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο. Κάτι τέτοιο δεν είχε αποτελέσει προτεραιότητα για κανέναν, καθώς, από ό,τι φαίνεται, δεν υπήρχε η εκτίμηση ότι μπορούσαν να λάβουν χώρα (ακόμα;) κινητοποιήσεις σε επίπεδο επιχείρησης. Δεν έχει αποτελέσει, όμως, ο επιχειρησιακός συνδικαλισμός του παρελθόντος τη βάση για τις σχετικά καλύτερες συμβάσεις εργασίας στον κλάδο (π.χ. όπως στις επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας στην ταχυμεταφορά-ταχυδρόμηση);Προς τη διερεύνηση των δυνατοτήτων σύμπραξης και κοινού αγώνα δείχνει και η μοτοπορεία που διοργανώθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου, η οποία δεν ήταν «η πιο μαζική στην ιστορία του κλάδου», γιατί πρόκειται, προφανώς, για άλλου τύπου μοτοπορεία σε σχέση με το παρελθόν: είναι η πρώτη φορά που συμμετέχουν τόσοι πολλοί εργαζόμενοι από μια και μόνο επιχείρηση. Δεν πρέπει να μας ξεγελάει η ομοιότητα με τη μορφή της κινητοποίησης· μιας μορφής που έτσι κι αλλιώς είναι ανοιχτή στον καθένα να συμμετάσχει. Ως πότε όμως; Υπάρχει περίπτωση να αλλάξουν τα παραδοσιακά ήθη και έθιμα τώρα που τα επίσημα «σταλινικά» συνδικάτα εμφανίζονται να συνεργάζονται με σωματεία βάσης;

-------------------------------

[1].Στις 17 Σεπτεμβρίου, η εταιρία, διαισθανόμενη τον διαδικτυακό σάλο που δημιουργείται και τα απειλούμενα κέρδη της, θα εκδώσει ανακοίνωση όπου θα μιλάει για «λάθος επικοινωνία» προς τους 115 εργαζομένους χαμηλής παραγωγικότητας, των οποίων τη σύμβαση εργασίας είχε πρόθεση να αλλάξει από τρίμηνης διάρκειας σε freelancing, ενώ θα κάνει την «παραχώρηση» να ανανεωθεί η σύμβαση τους ως έχει[2].Την ίδια μέρα, μια τόσο ανεπίσημη όσο και ευέλικτη συνέλευση εργαζομένων, η Επιτροπή Αγώνα Διανομέων Θεσσαλονίκης, θα τοποθετηθεί με μια ανακοίνωση ενάντια στις επικείμενες απολύσεις θέτοντας στο επίκεντρο τη μορφή της σύμβασης εργασίας· προεικονίζοντας, χωρίς να το γνωρίζει, το κέντρο βάρους του διεκδικητικού πλαισίου των κινητοποιήσεων που θα ακολουθούσαν[3].Αξίζει να την παραθέσουμε εδώ ολόκληρη:

 

                                              ¨ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΚΟΥΦΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ EFOOD!

 -Η εταιρεία της efood έδειξε το πραγματικό αδίστακτο πρόσωπό της ανακοινώνοντας με μήνυμα(!) σε 115 συναδέλφους ότι δεν θα ανανεώσει τη σύμβασης τους με πρόσχημα το απαράδεκτο σύστημα αξιολόγησης που χρησιμοποιεί!

Για να σταματήσει το σάλο που δημιουργήθηκε και κυρίως τις μαζικές κινητοποιήσεις που προετοιμάζουμε, η εταιρεία της efood προσπαθεί να θολώσει τα νερά, χωρίς να απαντάει επί της ουσίας αν θα ανανεώσει τις συμβάσεις των συναδέλφων μας. Προσπαθεί –μάταια πλέον– να ρίξει στάχτη στα μάτια μας!

Συνάδελφοι ήρθε η ώρα να δείξουμε την πραγματική μας δύναμη! Να δώσουμε μαζική, δυναμική απάντηση σε όσους παίζουν με τη δουλειά μας, τα δικαιώματα μας, την ίδια μας τη ζωή!

Συμμετέχουμε μαζικά στη συνέλευση διανομέων της efoodτη Δευτέρα 10:30 το πρωί στο Εργατικό Κέντρο (Αριστοτέλους με Ολύμπου  γωνία)για να αποφασίσουμε τις δράσεις που θα ακυρώσουν τα σχέδια της εταιρείας!

Καλούμε τους συναδέλφους σε όλες τις  πόλεις σε ανάλογες δράσεις!


Απαιτούμε:

Να παρθούν πίσω οι απολύσεις των 115 συναδέλφων μας.

Όχι στην ομηρία των τρίμηνων  συμβάσεων! Μετατροπή ΤΩΡΑ σε συμβάσεις αορίστου χρόνου στην εταιρεία της efood.

Κατάργηση της αξιολόγησης της εταιρείας που εντατικοποιεί την εργασία και προκαλεί καθημερινά εργατικά ατυχήματα.

Παροχή όλων των ΜΑΠ που προβλέπει ο νόμος.

Μέτρα προστασίας σε ακραίες καιρικές συνθήκες.

Δεν θα ζήσουμε σαν δούλοι! οαγώνας συνεχίζεται…¨

 

 

Το αίτημα της μετατροπής των συμβάσεων εργασίας σε αορίστου χρόνου –το οποίο αποτέλεσε και την κεντρική διεκδίκηση της στάσης εργασίας και μοτοπορείας περίπου 800 εργαζομένων στην Αθήνα, αλλά και άλλων εκατοντάδων στις μεγαλύτερες πόλεις χώρας, μια βδομάδα αργότερα– φαίνεται σήμερα να έχει ικανοποιηθείκαι να επεκτείνεται πλέονστο σύνολο των εργαζομένων της e-food, οι οποίοι έχουν σύμβαση εργασίας μερικής απασχόλησης και οι οποίοι αναμένεται να μετατραπούν σταδιακά σε υπαλλήλους αορίστου χρόνου.Νίκη του αγώνα; Αναμφισβήτητα, ναι. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πτυχή της ιστορίας που, ενδεχομένως, αξίζει να τονιστεί λίγο παραπάνω.

 Αποτελεί μονόδρομο η εκδήλωση αλληλεγγύης προς 115 εργαζόμενους, οι οποίοι μάλιστα είναι από διάφορες πόλεις της Ελλάδας, μιλώντας σχεδόν αποκλειστικά για τη μορφή της σύμβασης τους; Πώς μπορούμε να αποφύγουμε τον αποπροσανατολιστικό συλλογισμό ότι «πριν» οι εργάτες ήταν κάτι άλλο, κάτι μεταξύ μη εργαζόμενου και εξωγήινου, ενώ «μετά», με τη σύμβαση αορίστου χρόνου, έγιναν αναγνωρίσιμοι, πολιτικά και νομικά, εργαζόμενοι;

Αν επιδιώκαμε, έστω και λίγο, να βαθύνουμε την κουβέντα, θα έπρεπε να αναρωτηθούμε τι θα σήμαινε να θεμελιωνόταν η καμπάνια αλληλεγγύης, και ίσως ο ίδιος ο διεκδικητικός αγώνας, και πάνω στον τρόπο υπολογισμού της παραγωγικότητας ενός οδηγού ως το πραγματικό περιεχόμενο της σύμβασης εργασίας του. Εδώ είναι που φαίνεται, μεταξύ άλλων, το μεγάλο βάρος της ιντερνετικής καμπάνιας αυτο-(και αλληλο-)ευαισθητοποίησης πελατών, η οποία έμμεσα αλλά ουσιαστικά δεν επέτρεψε να πάει η κουβέντα σε πιο καίρια ζητήματα. Καθετί καινούργιο, δεν είναι απαραίτητα χρήσιμο για έναν διεκδικητικό αγώνα εργαζομένων, παλιού όσο και ο καπιταλισμός. Ούτε, φυσικά, είναι αυτονόητο ότι ο δεύτερος (ο αγώνας) πρέπει να υποταχθεί στην πρώτη (την καμπάνια) και οπορτουνιστικά να την εκλάβει ως το αυτονόητο περιβάλλον για τη διεξαγωγή του. Εκεί που νομίζεις ότι μπορείς να εργαλειοποιήσεις μια συνθήκη, ίσως βρεθείς να ετεροκαθορίζεσαι και να αναλώνεσαι από αυτήν.

Σε μια τέτοια υποθετική περίπτωση επικέντρωσης στην παραγωγικότητα της εργασίας, ωστόσο, θα διακρίναμε όχι μόνο ότι γενικά ο πελάτης σου κάνει τη ζωή δύσκολη δίπλα στο αφεντικό, αλλά και ότι συγκεκριμένα οι πελάτες της e-food έχουν κυριολεκτικά μετασχηματίσει προς το χειρότερο το επάγγελμα του ντελιβερά μέσω του εντελώς σύγχρονου συστήματος αξιολόγησης που έχει εισάγει η εταιρία από την ημέρα που εμφανίστηκε ως πλατφόρμα λήψης παραγγελιών, πριν από περίπου δέκα χρόνια[4]. Επιπλέον, θα αναρωτιόμασταν ποιοι και με ποιον τρόπο δημιούργησαν την επικρατούσα νόρμα παραγωγικότητας τα τελευταία δύο χρόνια μέσα σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες (lockdown, διαχείριση της covid-19 κ.α.) αποδεχόμενοι ένα νέο μοντέλο πρωτοφανούς σκληρότητας για τα δεδομένα του ευρύτερου κλάδου της «ταχυδιανομής» ((διαρκής επιτήρηση μέσω GPS συνδυασμένης με μπόνους παραγωγικότητας ανά παραγγελία) και, κυριολεκτικά, έστησαν το μαγαζί της e-food στον δρόμο. Μήπως αυτός ο  πλήρως εντατικοποιημένος τρόπος δουλειάς είναι προορισμένος να δημιουργεί συνεχώς ένα στρώμα εργαζόμενων που δεν θα μπορούν να τον αντέξουν; Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σήμερα, όπως και στο παρελθόν, η πρόσβαση στον κλάδο έχει έναν χαρακτήρα εύρεσης εύκολου μεροκάματου για ένα μεγάλο κομμάτι του προλεταριάτου, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, εθνικότητας. Μας αντιστοιχεί να περιορίζουμε αυτή την πρόσβαση συμπεριφερόμενοι ως πορτιέρηδες-εγγυητές της νόρμας παραγωγικότητας;

Το νέο μοντέλο εργασίας με τη στενότατη σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας είναι ήδη εδώ κι αν κάτι μας αντιστοιχεί είναι να αναλύσουμε τη σύνδεση ανάμεσα στην τεχνική σύνθεση του κεφαλαίου (νέες τεχνολογίες πλατφόρμας κ.α.) και τη νέα εργατική υποκειμενικότητα που απασχολείται σε αυτή. Εδώ εντοπίζεται και η μεγάλη διαφορά με τον τρόπο που στήθηκε και σταθεροποιήθηκε ο, πρωτοεμφανιζόμενος τότε, κλάδος της ταχυμεταφοράς πριν από 20-25 χρόνια: εκείνη την περίοδο, για να παραμείνει ένας οδηγός στη δουλειά ως κύριό επάγγελμά του και να εξαλειφθεί το turnover, δόθηκαν πριμ παρουσίας και σχετικά υψηλοί μισθοί, ενώ υπήρξαν από κοινού συνεννοήσεις για τη δημιουργία σωματείων σε επίπεδο επιχείρησης. Σήμερα, βάση της συναίνεσης είναι η νέα νοοτροπία ελεύθερου επαγγελματία που κάνει έναν οδηγό να τρέχει με ένα κινητό τηλέφωνο στο χέρι και τσεκάρει σε πραγματικό χρόνο πόσα χρήματα βγάζει. Δεν χρειάστηκεη ύπαρξη κάποιας διαμεσολάβησης (π.χ. επιχειρησιακό σωματείο ή σκληρή εργοδοτική επιστασία) που θα πλαισίωνε την εργασιακή δύναμη. Πλέον ο οδηγός γίνεται συνεργάσιμος από μόνος του. Μένει να φανεί, μετά τη μαζική στάση εργασίας, αν θα αλλάξει κάτι στον τρόπο δουλειάς, καθώς ο αλγόριθμος που τρέχει στα κινητά δεν μπόρεσε από μόνος του να επιτελέσει μέχρι τέλους αυτό το καθήκον πειθάρχησης.

Κάθε οδηγός σε μια πλατφόρμα όπως η e-food αναγνωρίζει ότι τα χρήματα που παίρνει είναι όχι μόνο πιο κοντά στις προσδοκίες του, αλλά και τα νόμιμα, αυτά που παράνομα στερήθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια που δούλευε σε μαγαζιά της γειτονιάς. Γνωρίζει, επίσης, καλά τη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην επίσημη σύμβαση εργασίας που υπέγραφε και το πόσο μακριά ήταν αυτή από την ικανοποίηση των αναγκών του· όπως γνωρίζει, εξίσου καλά, τη μικρή διαφορά σε επίπεδο σύμβασης εργασίας ανάμεσα στο να δουλεύεις «μαύρα» σε ελληνικά αφεντικά και να δουλεύεις freelancer σε ξένα αφεντικά. Η βασική διαφορά εντοπίζεται στο πού υπάρχει προοπτική να βγάλεις περισσότερα χρήματα με λιγότερο κόπο και περισσότερη ελευθερία κινήσεων. Μίλια μακριά από την υποτιθέμενη μαζική εναντίωση στον νομό Χατζηδάκη –ύψιστο μηντιακό κατασκεύασμα των κομμάτων της αριστεράς– αυτό που διεκδίκησαν οι εργαζόμενοι της e-foodείναι καλύτερες συνθήκες εργασίας και, πάνω από όλα, τη μη επιστροφή τους στο προηγούμενο καθεστώς εργασίας σε άλλους εργοδότες μικρότερης παραγωγικότητας. Διεκδίκηση πραγματική όσο και η ζωή τους.

                                                                                                   

Υ.Γ.: Δεδομένης της βαθιάς αναδιάρθρωσης που λαμβάνει χώρα στον κλάδο των ταχυμεταφορών και ευρύτερα των logistics, εν μέσω της ευρύτερης συγκυρίας διαχείρισης της covid-19, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι όλα τα συνδικάτα ξεσκίστηκαν να βγάζουν ανακοινώσεις για τις κινητοποιήσεις στην e-food έχοντας επί μακρόν σιωπήσει για πολλά άλλα ζητήματα που αφορούν τον κλάδο, και όχι μόνο. Φαίνεται ότι όλους τους ενδιαφέρει το ζήτημα του ποιος θα φανεί προς τα έξω και, γιατί όχι, να γίνει επίσημος συνομιλητής του υπουργού στο νέο τοπίο που θα διαμορφωθεί μετά το στενό μαρκάρισμα που, μεταξύ άλλων, επιφέρει ο νόμος Χατζηδάκη στον τρόπο λειτουργίας των συνδικάτων· ελλείψει μάλιστα κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας. Ήδη σχηματοποιούνται κάποια μπλοκ στον κλάδο της ταχυδιανομής τροφίμων-προϊόντων(delivery) και στον κλάδο της ταχυμεταφοράς-ταχυδρόμησης (courier) με άγνωστη κατάληξη, δεδομένου ότι το νέο μοντέλο παραγωγικότητας που εκπροσωπούν οι πλατφόρμες επεκτείνεται γρήγορα και αναμένεται να αναταράξει πολλές ισορροπίες. Και το πιο βασικό: ποιο θα είναι το μέλλον του συνδικαλισμού βάσης από εδώ και πέρα, δεδομένου ότι οι «εκατοντάδες νίκες» που επικαλείται η ΣΒΕΟΔ δεν έγιναν με τις πλάτες του ΠΑΜΕ (και γενικότερα, με τις «συνεννοήσεις κορυφής»), αλλά κατά βάση συμπράττοντας με τον κόσμο των συνελεύσεων γειτονιάς και ευρύτερα του αντιεξουσιαστικού χώρου; Μήπως κάποιοι επιδιώκουν να συνεχίσουν το μοντέλο συνεργασίας με τους «σταλινικούς» που εγκαινιάστηκε στις από κοινού παρεμβάσεις – σπάσιμο των συνεδρίων της ΓΣΕΕ σε Ρόδο και Καλαμάτα;

 * το κείμενο αυτό δεν θα μπορούσε να γραφτεί χωρίς την διεξοδική ανταλλαγή απόψεων με άλλους συναδέλφους του κλάδου

                                                                                                 Αθήνα, 22 Οκτώβριου 2021

                                                                                                 ΑΠΕΤΤ και συνάδελφοι*

Read More »

22/10/21

Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕIΣΑΙ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤEΡΑΣ… “περί ανοιχτής επιστολής των 32 εργατικών κέντρων

Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕIΣΑΙ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤEΡΑΣ…

“περί ανοιχτής επιστολής των 32 εργατικών κέντρων   

23.9.2021

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα με τη διαδικτυακή πλατφόρμα efood της γερμανικής Delivery Hero, η οποία εκβιαστικά πρότεινε σε διανομείς της, μέσω της εφαρμογής Road Runner που χρησιμοποιεί για να διασυνδέεται μαζί τους, να συνάψουν μια άλλη μορφή εργασιακής σχέσης - αυτή του freelancer, θέλουμε να σας ενημερώσουμε για τα παρακάτω που αντλήσαμε από τους ίδιους τους εργαζόμενους-μέλη μας στον κλάδο των ταχυμεταφορών-ταχυδιανομών.”…

Σαν εργατικό σχήμα που δραστηριοποιείται στην ταχυμεταφορά – ταχυδρόμηση (ΑΠΕΤΤ ανεξάρτητη πρωτοβουλία εργαζομένων στην ταχυμεταφορά – ταχυδρόμηση ) διαβάζοντας το κείμενο – επιστολή ,δεν θα μπορούσε να μας  φανεί αδιάφορο, γι αυτό και παρακάτω θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε τα «λάθη και ανακρίβειες» του.

Αρχικά δεν υπάρχει “κλάδος ταχυμεταφορών- ταχυδιανομών”, αλλά δύο διαφορετικοί κλάδοι ,ο ένας της ταχυμεταφοράς- ταχυδρόμησης και ο άλλος η διανομή τροφίμων κατ οίκων και εύλογα θα ρωτήσουμε από ποια μέλη και ποιών σωματείων άντλησαν πληροφορίες οι εργατοπατέρες των 32 εργατικών κέντρων , αν υπάρχουν 32 πρωτοβάθμια σωματεία στην ταχυμεταφορά-ταχυδρόμηση ας μας το πουν.

 

“Στη χώρα μας σήμερα απασχολούνται στον κλάδο ταχυμεταφορών-ταχυδιανομών τροφίμων και εμπορευμάτων, τεσσάρων (4) ειδών εργαζόμενοι:

·         Οι εργαζόμενοι που απασχολούνται με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας σε εμπορικές επιχειρήσεις, ταχυδρομεία-ταχυμεταφορές, επιχειρήσεις εστίασης, καφέ, κ.λ.π.

·         Οι εργαζόμενοι που απασχολούνται με αδήλωτη ή ημιδηλωμένη εργασία.

·         Οι εργαζόμενοι που απασχολούνται με «τίτλο κτήσης» (το γνωστό μπλοκάκι).

·         Οι εργαζόμενοι που απασχολούνται καθαρά ως ελεύθεροι επαγγελματίες.

Πριν όμως αναφερθούμε σε κάθε μια από τις παραπάνω κατηγορίες εργαζομένων και τις ιδιαιτερότητες που διέπουν τις εργασιακές τους σχέσεις, ας μιλήσουμε πρώτα για τα κόστη της διανομής. Για το πόσο κοστίζει στον οδηγό να παραδώσει σπίτι μας την παραγγελία μας γρήγορα.”

Παραπάνω τα εργατικά κέντρα προσπαθούν να αναλύσουν τις ¨κατηγορίες¨ εργαζομένων βάση της σχέσης εργασίας  μέσα στις εταιρίες, εδώ πάλι αναφέρουν έναν ενιαίο κλάδο “ταχυμεταφορών- ταχυδιανομών” τροφίμων και εμπορευμάτων και τεχνηέντως παραλείπουν  τις συστημένες επιστολές  (έγγραφα) και τα συστημένα δέματα. Ακριβώς παρακάτω γράφει ανάμεσα στα άλλα “ταχυδρομεία- ταχυμεταφορές” σαν κάποια υποκατηγορία σε κάτι τόσο ενιαίο.

Δεν μπορούμε να περάσουμε στα ψιλά τα παραπάνω ,μιας και  πάλι βάζουν στο ίδιο τσουβάλι όλους τους εργαζόμενους, τόσο στη ταχυμεταφορά-ταχυδρόμηση, όσο στην  εστίαση και στο εμπόριο.

Σαν συνθήκες και σχέσεις εργασίας και όχι σαν “κατηγορίες εργαζομένων”, αυτές υπάρχουν , δεν υπάρχουν όμως  από χτες , υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια και δεν ακούσαμε κάτι να γίνεται σε πρακτικό επίπεδο , ακόμα και με αυτή την αναφορά τους, εύκολα κάποιος βγάζει το ασφαλές συμπέρασμα ότι όλοι βολεύονται έκτος από  τους εργαζόμενους.

Επίσης να τους πούμε, γιατί όπως φαίνεται δεν έχουν ενημέρωση από τα “μέλη” τους, ότι υπάρχουν και οι συνάδελφοι στην ταχυμεταφορά – ταχυδρόμηση που εργάζονται με αορίστου χρόνου , με επιχειρησιακές ΣΣΕ(ACS,SPEEDEX), ναι  δεν είναι οι καλύτερες αλλά μπορούν να αποτελέσουν τον μπούσουλα  στον κλάδο.

Πάνω σε αυτή την λογική σειρά  δεν μπορούμε αυτή την «παράλειψη» της αναφοράς από τα εργατικά κέντρα  να την περάσουμε έτσι στο ντούκου αν θέλουν  να μιλάνε για αυτού του είδους διαχωρισμό. Αν είναι σκοπιμότητα ή αγνοία από την μεριά των εργατοπατέρων  δεν το ξέρουμε, εμείς θα θέλαμε να είναι σκοπιμότητα γιατί η άγνοια είναι πολύ πιο επικίνδυνη  και ακόμα χειρότερα όταν στέλνεις ανοιχτές επιστολές και αποφασίζεις με μια γραφειοκρατική διαδικασία για πολλούς ανθρώπους.

Στην επιστολή τους περιγράφουν με κάθε λεπτομέρεια τα προβλήματα, τους κινδύνους και τα κόστη των εργαζόμενων διανομέων, επαναφέρουν το κεντρικό θέμα της efood και προειδοποιούν ότι η επιχείρηση ανατροπής στις εργασιακές σχέσεις “ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι”

“Το διαδίκτυο δεν έστειλε μόνο ένα ηχηρό μήνυμα στη Delivery Hero, αλλά και σε εσάς ως Πρωθυπουργό της χώρας. Ένα μήνυμα που επισφραγίστηκε και στους δρόμους, με χιλιάδες riders να κατακλύζουν όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα κατά τη χθεσινή κινητοποίηση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό- Τουρισμό, την οποία στήριξαν δεκάδες οργανώσεις και βεβαίως η τριτοβάθμια Γ.Σ.Ε.Ε. Οι Riders, οι χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου, οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι της χώρας, ζητούν από εσάς να επιδείξετε μεγαλύτερη ευαισθησία γύρω από τις εργασιακές σχέσεις τόσο στο συγκεκριμένο κλάδο, αλλά και σε κάθε άλλο εργασιακό κλάδο.  Μην αγνοήσετε και μην προσπεράσετε αυτό το μήνυμα διότι...το επόμενο «rating» που θα δεχθεί αρνητική βαθμολογία, ίσως να είναι το Κυβερνητικό «rating» σημειώνουν χαρακτηριστικά.

 

Είναι σημαντικό σε αυτές τις κομβικές στιγμές για το εργατικό κίνημα και γιατί όχι και για την τύχη του να αναφερθούν κάποια πράγματα . Το εργατικό σχήμα μας (ΑΠΕΤΤ) έχει βάλει πολλές φορές το θέμα αυτό για το που πάει και πως βλέπουμε την κινηματική διαδικασία στους εργασιακούς χώρους της ταχυμεταφοράς(την ταχυμεταφορά ως έννοια- κλάδος)  ας την κρατήσουμε ώστε να ξεκαθαρίσουμε  κάποια θολά σημεία, που κάποιοι είτε από άγνοια , είτε από ¨ιδεολογική¨ σύγχυση , είτε  κάποιοι εργατοπατέρες αντάμα με εργοδοτικές οργανώσεις  στήνουν περιγράμματα εργασίας ταφόπλακες.

Η ΑΠΕΤΤ και στο τελευταίο 2ημερο που διοργάνωσε το Σεπτέμβριο του 2020 και κάλεσε όλα τα σωματεία του κλάδου , που δυστυχώς δεν ανταποκρίθηκαν όπως  και η  ευρύτερη συνδικαλιστική και κινηματική «δύναμη» , μιλούσε για ένα κλείσιμο κύκλου  από τα αφεντικά της ταχυμεταφοράς και ένα νέο κύκλο που θα περιλαμβάνει της νέες τεχνολογίες και θα τείνει προς τα logistic με ότι σημαίνει αυτό για το έμψυχο δυναμικό, τους μισθούς,  την ασφάλεια  στους χώρους εργασίας αλλά και για το τι θα σημαίνει επισφαλής εργασία από εδώ και πέρα, αφήνοντας πίσω την μέχρι τώρα ¨παραδοσιακή¨ ταχυμεταφορά.   (βλέπε εδώ http://a-p-e-t-t.blogspot.com/2021/03/12-1392020-video.html)

 Και πάμε και στην ανοιχτή επιστολή ως αυτούσια, να αναλύσουμε το πώς μπορεί να γίνει η ζημιά και ο νόμος “Χατζηδάκη” να μπει από την πόρτα και όχι από το παράθυρο, το πόσο επικίνδυνο είναι με μια “ιστορική και στατιστική” διαδικασία που κρατά χρόνια τώρα σε γνώση του κάθε είδος εργατοπατέρα και εργατικών κέντρων ανάγοντας το θέμα της efood , αφήνοντας κενά και στη τελική, έρμαια  τους εργαζόμενους  στις χοντρές πλέον ορέξεις των αφεντικών. .

Καταρχάς ο κλάδος της ταχυμεταφοράς- ταχυδρόμησης ανήκει στην ΕΕΤΤ (ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΩΝ)  η οποία δίνει τη γενική άδεια στις εταιρείες. Να αναφέρουμε ότι είναι ένα οργανωμένο σύστημα που εργάζονται πολλοί άνθρωποι από διάφορες θέσεις, δεν είναι μόνο οι διανομείς με το δίκυκλο, είναι το κέντρο συσκευασίας και διαλογής, είναι τα φορτηγά που κινούνται σε όλη την περιφέρεια , είναι τα βαν που παραδίδουν εντός πόλης, είναι η μηχανογράφηση, είναι το τηλεφωνικό κέντρο κ.α.

ΤΟ ΤΣΟΥΒΆΛΙΑΣΜΑ της ταχυμεταφοράς–ταχυδρόμησης με την διανομή φαγητού, καφέ  και πάσης φύσεως υλικών χωρίς ΣΥΔΕΤΑ-επιστολικό  ΜΟΝΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ,  τώρα αν η efood είναι μέλος της ΕΕΤΤ και η κάθε παραγγελία που διακινείται έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά,   πρέπει να μας το πουν αυτοί που τα εργατικά κέντρα άντλησαν πληροφορίες για την efood και είναι μέρος στο κλάδο “ταχυμεταφοράς –ταχυδιανομής”.

Η ΑΠΕΤΤ έχει μιλήσει ξεκάθαρα πως οι εργαζόμενοι που διανέμουν φαγητό, καφέδες και κάθε είδους υλικά πλέον και δεν έχουν σχέση με διανομή ταχυδρομικών αντικείμενων όπως ορίζεται από την ΕΕΤΤ   δεν μπορούν να είναι ένα και το αυτό, δηλαδή μια ενιαία ειδικότητα.

Φανταστείτε λοιπόν να υπήρχε η ενιαία ειδικότητα στην περίπτωση αυτή και πόσο λαγός μπορούσε να γίνει η όποια  efood , για τις ήδη καταστρατηγημένες σχέσεις μέσα στην ταχυμεταφορά–ταχυδρόμηση …όπως τα δήθεν “franchise” (δήθεν αφεντικά ,  αχυράνθρωποι) και τους κάθε λογής τυχάρπαστους “εξωτερικούς συνεργάτες” (αουτ-σορσινγκ). Από τα γνωστά  δουλεμπορικά που λυμαίνονται τον κλάδο εδώ και πολλά χρόνια και δεν έχουμε δει φως από το σφουγγάρισμα εμπειρίας και άντληση πληροφοριών, από τα μέλη των εργατικών κέντρων και γενικότερα από τα 2βαθμια συνδικαλιστικά όργανα και την Γσεε , αλλά και για τα σχέδια που σκαρώνουν όπως φαίνεται  τα αφεντικά της ταχυμεταφοράς-  ταχυδρόμησης με τα γνωστά  logistic . Μάλλον ούτε αυτό δεν έχουν αντλήσει τα εργατικά κέντρα από τα μέλη τους όπως φαίνεται….

Το να έχουν την ανάγκη σήμερα και με στίγμα τα γεγονότα της efood  να διαχωρίζουν τα  εργατικά κέντρα τους εργαζόμενους ανάλογα με την σχέση εργασία τους και μάλιστα σε ένα τσουβάλι που όλους τους χωράει ως ενιαία ειδικότητα, το μόνο που καταφέρνουν είναι να ρίχνουν νερό στο μύλο των αφεντικών, μικρών μεσαίων και μεγάλων και να δείχνουν την ανικανότητα τους να περιφρουρήσουν την εργατική τάξη.

Και πάμε παρακάτω…

Στην ταχυμεταφορά – ταχυδρόμηση σαν ΑΠΕΤΤ έχουμε πει και σε ένα μικρό βαθμό το έχουμε καταφέρει τμηματικά  πως οι συνάδελφοι που εργάζονται  στα δήθεν “franchise” όπως ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ, θα πρέπει να έχουν τις ίδιες απολαβές σε οικονομικό και θεσμικό επίπεδο,  να αποπληρώνονται για το σέρβις και την χρήση του δικύκλου, ότι αφορά τις συνθήκες  ασφάλειας και υγιεινής, το ίδιο ακριβώς όπως με των συνάδελφων που εργάζονται στις “μητρικές”.

Τώρα για τα μέσα ατομικής προστασίας(ΜΑΠ) υπήρχαν και υπάρχουν ίσως σε μεγαλύτερο βαθμό πλέον, θα πούμε ότι είναι θέμα των ίδιων των εργαζομένων και των σωματείων του κλάδου της ταχυμεταφοράς–ταχυδρόμησης να το κάνουν  καθολικό. 

Για  την ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ της εργασίας βέβαια ούτε μιλιά, πιστεύουμε πως αυτό είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα, τα αφεντικά δίνουν τα γνωστά ΜΑΠ, αν ο συνάδελφος τρέχει και δε φτάνει κάτω από την πίεση της ανασφάλειας για το αύριο είναι ένα μεγάλο θέμα πως αυτό γυρνάει ως κατάσταση  και πόσο τα ΜΑΠ, μπορούν να τον ¨σώσουν¨.

Τα παραπάνω ως διαδικασίες εργασίας   αν διαβάσουμε τους όρους της  ΕΕΤΤ (εφημερίδα της κυβέρνησης ,αρ. φύλλου 1700, τεύχος δεύτερο, άρθρο 10- υποχρεώσεις γενικής άδειας) τα λένε  ξεκάθαρα, τώρα αν δεν υπάρχει θέληση και οι κάθε λογής εργατοπατέρες μένουν σε λόγια είναι μια μεγάλη ιστορία που έχουν συμβάλει αρνητικά και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Τέλος για αυτή την θεματική  να πούμε ώστε να γίνει γνωστό πως η ταχυμεταφορά δεν εργάζεται σε θεσμικές αργίες (Χριστούγεννα , Πρωτοχρονιά, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστου κλπ), οι εργαζόμενοι στην  διανομή φαγητού, καφέ κλπ υλικών, εργάζονται βάση της λειτουργίας του κλάδου του επισιτισμού και του εμπορίου(ΚΥΡΙΑΚΗ κλπ, η οποία δεν μας είναι αδιάφορη από την αρχή της σύλληψης της σαν ιδέα από τα αφεντικά), παρόλα αυτά είναι άλλη μια διαφορά με την ταχυμεταφορά–ταχυδρόμηση, που πρέπει κάποιος να προσέχει και δε «συνδικαλιστής» και να μην λέει ότι να ναι, φτιάχνοντας ένα προηγούμενο για τα αφεντικά της ταχυμεταφοράς–ταχυδρόμησης και όχι μόνο.

Στην ανοιχτή επιστολή των εργατικών κέντρων έφτασαν σε σημείο να μιλήσουν και για την εποχή του κοβιντ 19, δηλαδή χρειάστηκε μια “σχεδόν τέλεια εταιρία που τα θαλάσσωσε λίγο”!!! θέλοντας να μετατρέψουν  συμβάσεις ορισμένου χρόνου,  ¨ενοικίασης¨,  σε ελεύθερου επαγγελματία,  δηλαδή χρειάστηκε  να  βγει μια ανακοίνωση από την “επιτροπή αγώνα διανομέων Θεσσαλονίκης” που αναφερόταν στο μήνυμα που έλαβαν οι 115 εργαζόμενοι για αυτή την αλλαγή που μαγειρευόταν. Nα κάνουν οι πελάτες-εργοδότες στην ουσία  των εργαζομένων, ηλεκτρονικό ακτιβισμό ρίχνοντας την εφαρμογή, να γίνουν ΜΕΤΑ κινητοποιήσεις  (4ωρη στάση προειδοποιητική και ΜΕΤΑ από μια μέρα απεργία) στον κλάδο του επισιτισμού, ώστε τα εργατικά κέντρα να μιλήσουν ΤΩΡΑ μετά από 2 χρόνια για τις δύσκολες συνθήκες  για τον κοβιντ 19 και όχι στην αρχή της πανδημίας που είπαν  και οι ειδικοί .

Μα καλά γιατί δεν έστελναν και τότε  επιστολή τέτοιου είδους  να μιλήσουν για «ratting» του κόσμου των πελατών ντε,  σε αφεντικά και κυβέρνηση  στις εταιρίες ταχυμεταφοράς – ταχυδρόμησης ή στα σούπερ μάρκετ;

Θα σας απαντήσουμε λοιπόν γιατί, τότε ο ηλεκτρονικός ακτιβισμός έφτανε μέχρι  την παραγγελία του πελάτη για να νοιώθει ζωντανός ως  καταναλωτής. Ωστόσο έχουμε τοποθετηθεί σαν εργατικό σχήμα  και για τον κοβιντ 19.  

(βλέπε εδώ  http://a-p-e-t-t.blogspot.com/2020/03/k-o-118.html )

Ο καθένας που γνωρίζει καταλαβαίνει στην ενότητα της επιστολής των εργατικών κέντρων αλλά και στις πέριξ κινήσεις «συνδικαλισμού»  για το τι συμβαίνει στην efood και στα υπόλοιπα μαγαζιά του επισιτισμού, θα πούμε εμείς πως δεν υπάρχει καμία σχέση με το πώς λειτουργεί η ταχυμεταφορά –ταχυδρόμηση, προφανώς η ταχυμεταφορά–ταχυδρόμηση δεν  λειτουργεί με εφαρμογή  ώστε να υπάρχει ο όποιος ηλεκτρονικός ακτιβισμός, άρα και δεν είναι τόπος λαμπρού κομματικού και ιδεολογικού εισοδισμού.

Ο κλάδος της ταχυμεταφοράς–ταχυδρόμησης  που κακώς «μπερδεύετε» με άλλους κλάδους μόνο και μόνο από το μέσο μεταφοράς(δίκυκλο), έχει κάποια θετικά που έρχονται μετά από αγώνα και πίεση λίγων και  έχει πολλά θέματα να λύσει που έρχονται από τους εργατοπατέρες που αλωνίζουν   και ακόμα άλλα  όπως αναλύουμε στο 2ημερο της ΑΠΕΤΤ, είναι για αυτούς που θέλουν να τα λύσουν ή να προσπαθήσουν πραγματικά  να μην κοροϊδεύουν με σπασμωδικές κινήσεις αλληλεγγύης, με νόμους όπως ο 4611(ΣΥΡΙΖΑ)  και με μούφες ενότητες  .

Εμείς σαν σχήμα (ΑΠΕΤΤ) από την αρχή παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τα όσα διαδραματίστηκαν χωρίς να πάρουμε δημόσια θέση, τα γεγονότα της efood  στον πυρήνα τους για μας  είναι ξεκάθαρα. Δεν μπορεί να υπάρχει “νίκη” όταν αυτή αρχίζει και τελειώνει από τους πελάτες, δεν υπάρχει νίκη επειδή μια εταιρία ¨server¨ όπως η efood  δήλωσε ότι θα μετατρέψει τις συμβάσεις αορίστου χρόνου τόσο αόριστα προφανώς κάτω από την πίεση του πραγματικού εργοδότη των εργαζομένων σε αυτή, αλλά και της ίδιας της εταιρίας,  που είναι οι  πελάτες.

Η σειρά των γεγονότων  δεν αφήνει καμία αμφιβολία σε εμάς, η πρώτη κρούση για την “αλλαγή” σύμβασης  ήρθε από την επιτροπή αγώνα  διανομέων Θεσσαλονίκης με την ανακοίνωση τους, σε δεύτερο χρόνο ήρθε η «αγανάκτηση» ή αν θέλετε ο ηλεκτρονικός ακτιβισμός από τους πελάτες της efood  διαγράφοντας την εφαρμογή τους από τα κινητά τους, με την ίδια ευκολία που παράγγελλναν από καφέδες μέχρι και προφυλακτικά και με την ίδια ευκολία που βαθμολογούσαν τους εργαζόμενους. Σε τρίτο χρόνο πλέον αντέδρασαν το συνδικάτο επισιτισμού από κοινού με την  ΣΒΕΟΔ  με απόφαση 4ωρης στάσης εργασίας προειδοποιητικής και μετά από μια μέρα με απεργία στο κλάδο του επισιτισμού. Σε τέταρτο χρόνο έβγαλαν ανοιχτή  επιστολή προς τον πρωθυπουργό και εργατικά κέντρα η οποία  μιλάει για ανατροπή των σχέσεων εργασίας !!! στην efood.

Όπως προκύπτουν από τα παραπάνω που γράφουμε, διαφωνούμε με την επιστολή , αυτό που μας κάνει πρώτη εντύπωση είναι ότι   δουλειά των εργατικών κέντρων απ ότι φαίνεται είναι να στέλνουν επιστολές στους πρωθυπουργούς και όχι να ετοιμάζουν και να πράττουν  με τα σωματεία τους  σύγκρουση απέναντι στα αφεντικά.

 Αυτό που μας κάνει εντύπωση είναι ότι μιλάνε για το ποτήρι που ξεχείλισε στην efood  με την μετατροπή σύμβασης που πήγε να κάνει, αλλά για τα μαγαζιά μεσαία και μικρά  επισιτισμού που εργάζονται διανομείς φαγητού μιλιά από τους εργατοπατέρες. Μιλάνε όλοι τους  όμως , που «μπλέχτηκαν» σε αυτή την διαδικασία για το νόμο “Χατζηδάκη” και πως μπαίνει σε λειτουργία με αυτές τις πρακτικές της efood , ενώ ήταν οι ίδιοι  που με φωνή «επαναστάτη» πάνω στα πάλκα των απεργιών μιλούσαν ότι ο νόμος αυτός θα μείνει στα χαρτιά. Μιλάνε για «rating» από τους πελάτες που έριξαν μια εφαρμογή και που οι ίδιοι μπορούν να ρίξουν την κυβέρνηση με τον ίδιο τρόπο, δηλώνοντας αδυναμία αντίστασης  στην νέα λαίλαπα που μας ετοιμάζουν τα αφεντικά.

Γράφουν λοιπόν τα εργατικά κέντρα “Το διαδίκτυο δεν έστειλε μόνο ένα ηχηρό μήνυμα στη Delivery Hero, αλλά και σε εσάς ως Πρωθυπουργό της χώρας. Ένα μήνυμα που επισφραγίστηκε και στους δρόμους, με χιλιάδες riders να κατακλύζουν όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα κατά τη χθεσινή κινητοποίηση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό- Τουρισμό, την οποία στήριξαν δεκάδες οργανώσεις και βεβαίως η τριτοβάθμια Γ.Σ.Ε.Ε.” το μήνυμα λοιπόν που πήρε ο πρωθυπουργός και η μητρική της efood τελικά το πήρε από τους πελάτες της ή από τους συνδικαλιστικούς φορείς;  και αν αυτό επισφραγίστηκε με τους χιλιάδες εργαζόμενους στο δρόμο, ποιος τους ώθησε να το κάνουν αυτό, οι πελάτες ή οι συνδικαλιστικοί φορείς;

Άραγε πριν απ όλα αυτά λειτουργούσαν όλα καλά στην efood , ερώτηση που αφορά όλους τους «εμπλεκόμενους» από τους εργαζόμενους μέχρι και τους συνδικαλιστές –κινηματικούς, αν η απάντηση είναι ΝΑΙ τότε ας πούμε πως δεν υπάρχουν τάξεις.

Επίσης σε μια αναφορά εργατικών κέντρων και όχι μόνο  είναι ανεπίτρεπτο να υιοθετούνται  ορολογίες της εταιρίας για τους εργαζόμενους σαν αυτή.. “Riders” και για να μην ξεχνάμε είναι μια ορολογία που εισήχθηκε από την εταιρία που πήγε να αλλάξει τις εργασιακές σχέσεις.

Να θυμίσουμε πως κάποια χρόνια πριν,  κάπως έτσι υιοθετήθηκε η λέξη “απασχόληση” και πως πάνω σε αυτή στήθηκε η αντεργατική πολιτική, με την σαλαμοποιήση των εργασιακών σχέσεων ως αρχη...

Σε όλους αυτούς τους καρεκλοκένταυρους συνδικαλιστές που το μηχανάκι το έχουν για να κάνουν τα ψώνια της λαϊκής,  λέμε ότι οι εργαζόμενοι δεν είναι ούτε “απασχολούμενοι” γιατί δεν έχουν τι να κάνουν και πάνε για δουλειά,  ούτε  “Riders” λες και παίρνουν μέρος σε σκηνές από την ταινία “ο ξέγνοιαστος καβαλάρης”. Πάνε στη δουλειά τους για να πουλήσουν την δύναμη τους γιατί δεν έχουν κάτι άλλο  και μέσα από αυτή τη διαδικασία το αφεντικό κερδίζει από την υπεραξία της εργασίας τους.

 Ο κλάδος πρέπει να αρχίζει να βλέπει πως η ήττα είναι παρών, έρχεται από το 2001 και εδώ  και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό χρονικά , όπως και ο νέος κύκλος που έχει ανοίξει πλέον.

Απαιτούμε να μην μπαίνουν τέτοιες τρικλοποδιές στο ήδη δύσκολο τοπίο της ταχυμεταφοράς –ταχυδρόμησης.

Απαιτούμε τα σωματεία του κλάδου να πάρουν άμεσα θέση γι αυτό το απαράδεκτο κείμενο-επιστολή.

Απαιτούμε από αυτούς που δεν ξέρουν να μην μιλάνε μόνο και μόνο για να ξεπλύνουν τις λάθος επιλογές τους.

Απαιτούμε έτσι για να μπούμε και στα χωράφια όλων σας που είχατε  με τον ένα ή άλλο τρόπο εμπλοκή στην περίπτωση της efood  και αφού οι 1000 Κόκκινοι της efood έφεραν αυτό που δεν μπορέσαμε όλοι μας και άνοιξαν τον δρόμο, να τους κάνουμε χώρο και  να μπουν  μπροστά στο κίνημα   πρωτοπορία για νέους αγώνες    και όχι ο καθένας να παίρνετε και από ένα μερίδιο  της “νίκης” αυτής και του “δρόμου” .

Για εμάς αυτό θα είναι ΝΙΚΗ . 

Εμείς ακόμα ψάχνουμε ποιος ήταν ο αρχικός αποστολέας (ποιος από τους κοινωνικούς εταίρους) αυτού του κειμένου-επιστολής, ποιος ήταν ο αρχικός  παραλήπτης που ήταν και αυτός που ζήτησε από τα 32 εργατικά κέντρα να υπογράψουν ένα τόσο απαράδεκτο και επικίνδυνο κείμενο.

 

      

                                                                                              Αθήνα 21 Οκτωβρη 2021                                                

 

 


 

 

        ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στην ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ-ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΗ

Read More »

9/3/21

Εργατικό Διήμερο στην ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ-ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΗ 12-13/9/2020 (VIDEO & ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ)



Εργατικό Διήμερο στην ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ-ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΗ

12-13/9/2020
----------------------------------------------------------------------------

- Ενατικοποίηση και μαύρη εργασία
- Σχέσεις εργασίας & μισθοί
- Κλαδική σύμβαση
- Covid-19 & αντιδράσεις των Σωματείων
- Ιδιωτικοποίηση των ΕΛΤΑ & ΕΛΤΑ Courier
- Οι κρίσεις-"ευκαιρίες" του Κεφαλαίου & ο αντίκτυπος σε οικονομικό-θεσμικό επίπεδο

--------------------------------------------------------------------------

Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία Εργαζομένων στην Ταχυμεταφορά-Ταχυδρόμηση
& Συνάδελφοι

----------------------------------------------------------------------------

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΤΗΣ Α.Π.Ε.Τ.Τ.
(απομαγνητοφώνηση-αρχείο PDF)


----------------------------------------------------------------------------

Read More »